Conjugation of noroci
to make someone happy Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | norocesc |
| tu | norocești |
| el / ea | norocește |
| noi | norocim |
| voi | norociți |
| ei / ele | norocesc |
Imperfect
| eu | noroceam |
| tu | noroceai |
| el / ea | norocea |
| noi | noroceam |
| voi | noroceați |
| ei / ele | noroceau |
Perfectul simplu
| eu | norocii |
| tu | norociși |
| el / ea | noroci |
| noi | norocirăm |
| voi | norocirăți |
| ei / ele | norociră |
Mai mult ca perfectul
| eu | norocisem |
| tu | norociseși |
| el / ea | norocise |
| noi | norociserăm |
| voi | norociserăți |
| ei / ele | norociseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să norocesc |
| tu | să norocești |
| el / ea | să norocească |
| noi | să norocim |
| voi | să norociți |
| ei / ele | să norocească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | norocește |
| voi | norociți |
Negativ
| tu | nu nu noroci |
| voi | nu nu norociți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a noroci |
Gerunziu
| — | norocind |
Participiu
| — | norocit |