Conjugation of interpola
to interpolate Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | interpolez |
| tu | interpolezi |
| el / ea | interpolează |
| noi | interpolăm |
| voi | interpolați |
| ei / ele | interpolează |
Imperfect
| eu | interpolam |
| tu | interpolai |
| el / ea | interpola |
| noi | interpolam |
| voi | interpolați |
| ei / ele | interpolau |
Perfectul simplu
| eu | interpolai |
| tu | interpolași |
| el / ea | interpolă |
| noi | interpolarăm |
| voi | interpolarăți |
| ei / ele | interpolară |
Mai mult ca perfectul
| eu | interpolasem |
| tu | interpolaseși |
| el / ea | interpolase |
| noi | interpolaserăm |
| voi | interpolaserăți |
| ei / ele | interpolaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să interpolez |
| tu | să interpolezi |
| el / ea | să interpoleze |
| noi | să interpolăm |
| voi | să interpolați |
| ei / ele | să interpoleze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | interpolează |
| voi | interpolați |
Negativ
| tu | nu nu interpola |
| voi | nu nu interpolați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a interpola |
Gerunziu
| — | interpolând |
Participiu
| — | interpolat |