Conjugation of insinua
to insinuate Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | insinuez |
| tu | insinuezi |
| el / ea | insinuează |
| noi | insinuăm |
| voi | insinuați |
| ei / ele | insinuează |
Imperfect
| eu | insinuam |
| tu | insinuai |
| el / ea | insinua |
| noi | insinuam |
| voi | insinuați |
| ei / ele | insinuau |
Perfectul simplu
| eu | insinuai |
| tu | insinuași |
| el / ea | insinuă |
| noi | insinuarăm |
| voi | insinuarăți |
| ei / ele | insinuară |
Mai mult ca perfectul
| eu | insinuasem |
| tu | insinuaseși |
| el / ea | insinuase |
| noi | insinuaserăm |
| voi | insinuaserăți |
| ei / ele | insinuaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să insinuez |
| tu | să insinuezi |
| el / ea | să insinueze |
| noi | să insinuăm |
| voi | să insinuați |
| ei / ele | să insinueze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | insinuează |
| voi | insinuați |
Negativ
| tu | nu nu insinua |
| voi | nu nu insinuați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a insinua |
Gerunziu
| — | insinuând |
Participiu
| — | insinuat |