Conjugation of imputa
to impute, ascribe to (often negative actions or wrongdoings so as to recompense for), charge with, attribute to, hold responsible for Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | imput |
| tu | impuți |
| el / ea | impută |
| noi | imputăm |
| voi | imputați |
| ei / ele | impută |
Imperfect
| eu | imputam |
| tu | imputai |
| el / ea | imputa |
| noi | imputam |
| voi | imputați |
| ei / ele | imputau |
Perfectul simplu
| eu | imputai |
| tu | imputași |
| el / ea | impută |
| noi | imputarăm |
| voi | imputarăți |
| ei / ele | imputară |
Mai mult ca perfectul
| eu | imputasem |
| tu | imputaseși |
| el / ea | imputase |
| noi | imputaserăm |
| voi | imputaserăți |
| ei / ele | imputaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să imput |
| tu | să impuți |
| el / ea | să impute |
| noi | să imputăm |
| voi | să imputați |
| ei / ele | să impute |
Imperativ
Afirmativ
| tu | impută |
| voi | imputați |
Negativ
| tu | nu nu imputa |
| voi | nu nu imputați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a imputa |
Gerunziu
| — | imputând |
Participiu
| — | imputat |