Conjugation of împuți
to become stinky, rotten Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | împut |
| tu | împuți |
| el / ea | împute |
| noi | împuțim |
| voi | împuțiți |
| ei / ele | împut |
Imperfect
| eu | împuțeam |
| tu | împuțeai |
| el / ea | împuțea |
| noi | împuțeam |
| voi | împuțeați |
| ei / ele | împuțeau |
Perfectul simplu
| eu | împuții |
| tu | împuțiși |
| el / ea | împuți |
| noi | împuțirăm |
| voi | împuțirăți |
| ei / ele | împuțiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | împuțisem |
| tu | împuțiseși |
| el / ea | împuțise |
| noi | împuțiserăm |
| voi | împuțiserăți |
| ei / ele | împuțiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să împut |
| tu | să împuți |
| el / ea | să împută |
| noi | să împuțim |
| voi | să împuțiți |
| ei / ele | să împută |
Imperativ
Afirmativ
| tu | împute |
| voi | împuțiți |
Negativ
| tu | nu nu împuți |
| voi | nu nu împuțiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a împuți |
Gerunziu
| — | împuțind |
Participiu
| — | împuțit |