Conjugation of impieta
to encroach, to intrude Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | impietez |
| tu | impietezi |
| el / ea | impietează |
| noi | impietăm |
| voi | impietați |
| ei / ele | impietează |
Imperfect
| eu | impietam |
| tu | impietai |
| el / ea | impieta |
| noi | impietam |
| voi | impietați |
| ei / ele | impietau |
Perfectul simplu
| eu | impietai |
| tu | impietași |
| el / ea | impietă |
| noi | impietarăm |
| voi | impietarăți |
| ei / ele | impietară |
Mai mult ca perfectul
| eu | impietasem |
| tu | impietaseși |
| el / ea | impietase |
| noi | impietaserăm |
| voi | impietaserăți |
| ei / ele | impietaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să impietez |
| tu | să impietezi |
| el / ea | să impieteze |
| noi | să impietăm |
| voi | să impietați |
| ei / ele | să impieteze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | impietează |
| voi | impietați |
Negativ
| tu | nu nu impieta |
| voi | nu nu impietați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a impieta |
Gerunziu
| — | impietând |
Participiu
| — | impietat |