Conjugation of duhui
to expell a spirit Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | duhuiesc |
| tu | duhuiești |
| el / ea | duhuiește |
| noi | duhuim |
| voi | duhuiți |
| ei / ele | duhuiesc |
Imperfect
| eu | duhuiam |
| tu | duhuiai |
| el / ea | duhuia |
| noi | duhuiam |
| voi | duhuiați |
| ei / ele | duhuiau |
Perfectul simplu
| eu | duhuii |
| tu | duhuiși |
| el / ea | duhui |
| noi | duhuirăm |
| voi | duhuirăți |
| ei / ele | duhuiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | duhuisem |
| tu | duhuiseși |
| el / ea | duhuise |
| noi | duhuiserăm |
| voi | duhuiserăți |
| ei / ele | duhuiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să duhuiesc |
| tu | să duhuiești |
| el / ea | să duhuiască |
| noi | să duhuim |
| voi | să duhuiți |
| ei / ele | să duhuiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | duhuiește |
| voi | duhuiți |
Negativ
| tu | nu nu duhui |
| voi | nu nu duhuiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a duhui |
Gerunziu
| — | duhuind |
Participiu
| — | duhuit |