Conjugation of dudui
to shake, to tremble Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dudui |
| tu | dudui |
| el / ea | duduie |
| noi | duduim |
| voi | duduiți |
| ei / ele | duduie |
Imperfect
| eu | duduiam |
| tu | duduiai |
| el / ea | duduia |
| noi | duduiam |
| voi | duduiați |
| ei / ele | duduiau |
Perfectul simplu
| eu | duduii |
| tu | duduiși |
| el / ea | dudui |
| noi | duduirăm |
| voi | duduirăți |
| ei / ele | duduiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | duduisem |
| tu | duduiseși |
| el / ea | duduise |
| noi | duduiserăm |
| voi | duduiserăți |
| ei / ele | duduiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dudui |
| tu | să dudui |
| el / ea | să duduie |
| noi | să duduim |
| voi | să duduiți |
| ei / ele | să duduie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | duduie |
| voi | duduiți |
Negativ
| tu | nu nu dudui |
| voi | nu nu duduiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dudui |
Gerunziu
| — | duduind |
Participiu
| — | duduit |