Conjugation of dezminți
to deny, disavow, refute Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dezmințesc |
| tu | dezmințești |
| el / ea | dezmințește |
| noi | dezmințim |
| voi | dezmințiți |
| ei / ele | dezmințesc |
Imperfect
| eu | dezmințeam |
| tu | dezmințeai |
| el / ea | dezmințea |
| noi | dezmințeam |
| voi | dezmințeați |
| ei / ele | dezmințeau |
Perfectul simplu
| eu | dezminții |
| tu | dezmințiși |
| el / ea | dezminți |
| noi | dezmințirăm |
| voi | dezmințirăți |
| ei / ele | dezmințiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | dezmințisem |
| tu | dezmințiseși |
| el / ea | dezmințise |
| noi | dezmințiserăm |
| voi | dezmințiserăți |
| ei / ele | dezmințiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dezmințesc |
| tu | să dezmințești |
| el / ea | să dezmințească |
| noi | să dezmințim |
| voi | să dezmințiți |
| ei / ele | să dezmințească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | dezmințește |
| voi | dezmințiți |
Negativ
| tu | nu nu dezminți |
| voi | nu nu dezmințiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dezminți |
Gerunziu
| — | dezmințind |
Participiu
| — | dezmințit |