Conjugation of dezmeți
to wake up from a state of stupor Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dezmețesc |
| tu | dezmețești |
| el / ea | dezmețește |
| noi | dezmețim |
| voi | dezmețiți |
| ei / ele | dezmețesc |
Imperfect
| eu | dezmețeam |
| tu | dezmețeai |
| el / ea | dezmețea |
| noi | dezmețeam |
| voi | dezmețeați |
| ei / ele | dezmețeau |
Perfectul simplu
| eu | dezmeții |
| tu | dezmețiși |
| el / ea | dezmeți |
| noi | dezmețirăm |
| voi | dezmețirăți |
| ei / ele | dezmețiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | dezmețisem |
| tu | dezmețiseși |
| el / ea | dezmețise |
| noi | dezmețiserăm |
| voi | dezmețiserăți |
| ei / ele | dezmețiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dezmețesc |
| tu | să dezmețești |
| el / ea | să dezmețească |
| noi | să dezmețim |
| voi | să dezmețiți |
| ei / ele | să dezmețească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | dezmețește |
| voi | dezmețiți |
Negativ
| tu | nu nu dezmeți |
| voi | nu nu dezmețiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dezmeți |
Gerunziu
| — | dezmețind |
Participiu
| — | dezmețit |