Conjugation of dezinhiba
disinhibit Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dezinhib |
| tu | dezinhibi |
| el / ea | dezinhibă |
| noi | dezinhibăm |
| voi | dezinhibați |
| ei / ele | dezinhibă |
Imperfect
| eu | dezinhibam |
| tu | dezinhibai |
| el / ea | dezinhiba |
| noi | dezinhibam |
| voi | dezinhibați |
| ei / ele | dezinhibau |
Perfectul simplu
| eu | dezinhibai |
| tu | dezinhibași |
| el / ea | dezinhibă |
| noi | dezinhibarăm |
| voi | dezinhibarăți |
| ei / ele | dezinhibară |
Mai mult ca perfectul
| eu | dezinhibasem |
| tu | dezinhibaseși |
| el / ea | dezinhibase |
| noi | dezinhibaserăm |
| voi | dezinhibaserăți |
| ei / ele | dezinhibaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dezinhib |
| tu | să dezinhibi |
| el / ea | să dezinhibe |
| noi | să dezinhibăm |
| voi | să dezinhibați |
| ei / ele | să dezinhibe |
Imperativ
Afirmativ
| tu | dezinhibă |
| voi | dezinhibați |
Negativ
| tu | nu nu dezinhiba |
| voi | nu nu dezinhibați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dezinhiba |
Gerunziu
| — | dezinhibând |
Participiu
| — | dezinhibat |