Conjugation of constrânge
to compel, force, oblige Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | constrâng |
| tu | constrângi |
| el / ea | constrânge |
| noi | constrângem |
| voi | constrângeți |
| ei / ele | constrâng |
Imperfect
| eu | constrângeam |
| tu | constrângeai |
| el / ea | constrângea |
| noi | constrângeam |
| voi | constrângeați |
| ei / ele | constrângeau |
Perfectul simplu
| eu | constrânsei |
| tu | constrânseși |
| el / ea | constrânse |
| noi | constrânserăm |
| voi | constrânserăți |
| ei / ele | constrânseră |
Mai mult ca perfectul
| eu | constrânsesem |
| tu | constrânseseși |
| el / ea | constrânsese |
| noi | constrânseserăm |
| voi | constrânseserăți |
| ei / ele | constrânseseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să constrâng |
| tu | să constrângi |
| el / ea | să constrângă |
| noi | să constrângem |
| voi | să constrângeți |
| ei / ele | să constrângă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | constrânge |
| voi | constrângeți |
Negativ
| tu | nu nu constrânge |
| voi | nu nu constrângeți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a constrânge |
Gerunziu
| — | constrângând |
Participiu
| — | constrâns |