Conjugation of consta
to consist (of), be composed of Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | constau |
| tu | constai |
| el / ea | constă |
| noi | constăm |
| voi | constați |
| ei / ele | constau |
Imperfect
| eu | constam |
| tu | constai |
| el / ea | consta |
| noi | constam |
| voi | constați |
| ei / ele | constau |
Perfectul simplu
| eu | constătui |
| tu | constătuși |
| el / ea | constătu |
| noi | constăturăm |
| voi | constăturăți |
| ei / ele | constătură |
Mai mult ca perfectul
| eu | constătusem |
| tu | constătuseși |
| el / ea | constătuse |
| noi | constătuserăm |
| voi | constătuserăți |
| ei / ele | constătuseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să constau |
| tu | să constai |
| el / ea | să constea |
| noi | să constăm |
| voi | să constați |
| ei / ele | să constea |
Imperativ
Afirmativ
| tu | constai |
| voi | constați |
Negativ
| tu | nu nu consta |
| voi | nu nu constați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a consta |
Gerunziu
| — | constând |
Participiu
| — | constat |