Conjugation of absolvi
to graduate (be recognized as having completed the requirements of a degree) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | absolv |
| tu | absolvi |
| el / ea | absolvă |
| noi | absolvim |
| voi | absolviți |
| ei / ele | absolvă |
Imperfect
| eu | absolveam |
| tu | absolveai |
| el / ea | absolvea |
| noi | absolveam |
| voi | absolveați |
| ei / ele | absolveau |
Perfectul simplu
| eu | absolvii |
| tu | absolviși |
| el / ea | absolvi |
| noi | absolvirăm |
| voi | absolvirăți |
| ei / ele | absolviră |
Mai mult ca perfectul
| eu | absolvisem |
| tu | absolviseși |
| el / ea | absolvise |
| noi | absolviserăm |
| voi | absolviserăți |
| ei / ele | absolviseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să absolv |
| tu | să absolvi |
| el / ea | să absolve |
| noi | să absolvim |
| voi | să absolviți |
| ei / ele | să absolve |
Imperativ
Afirmativ
| tu | absolve |
| voi | absolviți |
Negativ
| tu | nu nu absolvi |
| voi | nu nu absolviți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a absolvi |
Gerunziu
| — | absolvind |
Participiu
| — | absolvit |