Conjugation of abstrage
to abstract Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | abstrag |
| tu | abstragi |
| el / ea | abstrage |
| noi | abstragem |
| voi | abstrageți |
| ei / ele | abstrag |
Imperfect
| eu | abstrageam |
| tu | abstrageai |
| el / ea | abstragea |
| noi | abstrageam |
| voi | abstrageați |
| ei / ele | abstrageau |
Perfectul simplu
| eu | abstrasei |
| tu | abstraseși |
| el / ea | abstrase |
| noi | abstraserăm |
| voi | abstraserăți |
| ei / ele | abstraseră |
Mai mult ca perfectul
| eu | abstrasesem |
| tu | abstraseseși |
| el / ea | abstrasese |
| noi | abstraseserăm |
| voi | abstraseserăți |
| ei / ele | abstraseseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să abstrag |
| tu | să abstragi |
| el / ea | să abstragă |
| noi | să abstragem |
| voi | să abstrageți |
| ei / ele | să abstragă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | abstrage |
| voi | abstrageți |
Negativ
| tu | nu nu abstrage |
| voi | nu nu abstrageți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a abstrage |
Gerunziu
| — | abstragând |
Participiu
| — | abstras |