Indicativ
Prezent
| eu | înștiințez |
| tu | înștiințezi |
| el / ea | înștiințează |
| noi | înștiințăm |
| voi | înștiințați |
| ei / ele | înștiințează |
Imperfect
| eu | înștiințam |
| tu | înștiințai |
| el / ea | înștiința |
| noi | înștiințam |
| voi | înștiințați |
| ei / ele | înștiințau |
Perfectul simplu
| eu | înștiințai |
| tu | înștiințași |
| el / ea | înștiință |
| noi | înștiințarăm |
| voi | înștiințarăți |
| ei / ele | înștiințară |
Mai mult ca perfectul
| eu | înștiințasem |
| tu | înștiințaseși |
| el / ea | înștiințase |
| noi | înștiințaserăm |
| voi | înștiințaserăți |
| ei / ele | înștiințaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să înștiințez |
| tu | să înștiințezi |
| el / ea | să înștiințeze |
| noi | să înștiințăm |
| voi | să înștiințați |
| ei / ele | să înștiințeze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | înștiințează |
| voi | înștiințați |
Negativ
| tu | nu nu înștiința |
| voi | nu nu înștiințați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a înștiința |
Gerunziu
| — | înștiințând |
Participiu
| — | înștiințat |