Conjugação de vindimar
vĩ.di.ˈmaɾapanhar, recolher, os frutos da videira, os cachos das uvas Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | vindimo |
| tu | vindimas |
| ele / ela / você | vindima |
| nós | vindimamos |
| eles / elas | vindimam |
| vocês | vindimam |
Pretérito perfeito
| eu | vindimei |
| tu | vindimaste |
| ele / ela / você | vindimou |
| nós | vindimamos |
| eles / elas | vindimaram |
| vocês | vindimaram |
Pretérito imperfeito
| eu | vindimava |
| tu | vindimavas |
| ele / ela / você | vindimava |
| nós | vindimávamos |
| eles / elas | vindimavam |
| vocês | vindimavam |
Futuro
| eu | vindimarei |
| tu | vindimarás |
| ele / ela / você | vindimará |
| nós | vindimaremos |
| eles / elas | vindimarão |
| vocês | vindimarão |
Condicional
| eu | vindimaria |
| tu | vindimarias |
| ele / ela / você | vindimaria |
| nós | vindimaríamos |
| eles / elas | vindimariam |
| vocês | vindimariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | vindime |
| tu | vindimes |
| ele / ela / você | vindime |
| nós | vindimemos |
| eles / elas | vindimem |
| vocês | vindimem |
Pretérito imperfeito
| eu | vindimasse |
| tu | vindimasses |
| ele / ela / você | vindimasse |
| nós | vindimássemos |
| eles / elas | vindimassem |
| vocês | vindimassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | vindima |
| ele / ela / você | vindime |
| nós | vindimemos |
| eles / elas | vindimem |
| vocês | vindimem |
Negativo
| tu | não vindimes |
| ele / ela / você | não vindime |
| nós | não vindimemos |
| eles / elas | não vindimem |
| vocês | não vindimem |