Conjugação de vingar
vĩ.ˈɡaɾtomar satisfação de alguém; realizar uma vingança: Ver definición completa →
● Irregular
Indicativo
Presente●
| eu | vingo |
| tu | vingas |
| ele / ela / você | vinga |
| nós | vingamos |
| eles / elas | vingam |
| vocês | vingam |
Pretérito perfeito●
| eu | vinguei |
| tu | vingaste |
| ele / ela / você | vingou |
| nós | vingamos |
| eles / elas | vingaram |
| vocês | vingaram |
Pretérito imperfeito●
| eu | vingava |
| tu | vingavas |
| ele / ela / você | vingava |
| nós | vingávamos |
| eles / elas | vingavam |
| vocês | vingavam |
Futuro●
| eu | vingarei |
| tu | vingarás |
| ele / ela / você | vingará |
| nós | vingaremos |
| eles / elas | vingarão |
| vocês | vingarão |
Condicional●
| eu | vingaria |
| tu | vingarias |
| ele / ela / você | vingaria |
| nós | vingaríamos |
| eles / elas | vingariam |
| vocês | vingariam |
Subjuntivo
Presente●
| eu | vingue |
| tu | vingues |
| ele / ela / você | vingue |
| nós | vinguemos |
| eles / elas | vinguem |
| vocês | vinguem |
Pretérito imperfeito●
| eu | vingasse |
| tu | vingasses |
| ele / ela / você | vingasse |
| nós | vingássemos |
| eles / elas | vingassem |
| vocês | vingassem |
Imperativo
Afirmativo●
| tu | vinga |
| ele / ela / você | vingue |
| nós | vinguemos |
| eles / elas | vinguem |
| vocês | vinguem |
Negativo●
| tu | não vingues |
| ele / ela / você | não vingue |
| nós | não vinguemos |
| eles / elas | não vinguem |
| vocês | não vinguem |
Pratica em contexto
Completa o verbo em frases reais — os acertos contam para a tabela acima.