Conjugation of anoutecer
primeira pessoa do singular do futuro do conjuntivo/subjuntivo do verbo anoutecer Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | anouteço |
| tú | anouteces |
| él / ella / usted | anoutece |
| nosotros | anoutecemos |
| ellos / ellas | anoutecem |
| ustedes | anoutecem |
Futuro
| yo | anoutecerei |
| tú | anoutecerás |
| él / ella / usted | anoutecerá |
| nosotros | anouteceremos |
| ellos / ellas | anoutecerão |
| ustedes | anoutecerão |
Condicional
| yo | anouteceria |
| tú | anoutecerias |
| él / ella / usted | anouteceria |
| nosotros | anouteceríamos |
| ellos / ellas | anouteceriam |
| ustedes | anouteceriam |
Subjuntivo
Presente
| yo | anouteça |
| tú | anouteças |
| él / ella / usted | anouteça |
| nosotros | anouteçamos |
| ellos / ellas | anouteçam |
| ustedes | anouteçam |
Imperativo
Afirmativo
| tú | anoutece |
| él / ella / usted | anouteça |
| nosotros | anouteçamos |
| ustedes | anouteçam |
| ellos / ellas | anouteçam |
Negativo
| tú | não anouteças |
| él / ella / usted | não anouteça |
| nosotros | não anouteçamos |
| ustedes | não anouteçam |
| ellos / ellas | não anouteçam |