Conjugation of anovelar
dar feitura, forma, de novelo Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | anovelo |
| tú | anovelas |
| él / ella / usted | anovela |
| nosotros | anovelamos |
| ellos / ellas | anovelam |
| ustedes | anovelam |
Futuro
| yo | anovelarei |
| tú | anovelarás |
| él / ella / usted | anovelará |
| nosotros | anovelaremos |
| ellos / ellas | anovelarão |
| ustedes | anovelarão |
Condicional
| yo | anovelaria |
| tú | anovelarias |
| él / ella / usted | anovelaria |
| nosotros | anovelaríamos |
| ellos / ellas | anovelariam |
| ustedes | anovelariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | anovele |
| tú | anoveles |
| él / ella / usted | anovele |
| nosotros | anovelemos |
| ellos / ellas | anovelem |
| ustedes | anovelem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | anovela |
| él / ella / usted | anovele |
| nosotros | anovelemos |
| ustedes | anovelem |
| ellos / ellas | anovelem |
Negativo
| tú | não anoveles |
| él / ella / usted | não anovele |
| nosotros | não anovelemos |
| ustedes | não anovelem |
| ellos / ellas | não anovelem |