wydziedziczyć
Definicje
- pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku
- usunąć, wyłączyć, wykluczyć
Conjugation
Browse the table or drill it — all tenses, moods, and persons of wydziedziczyć.
Odpowiedniki
18 more languages
Češtinavydědit
Deutschenterben
Ελληνικάαποκληρώνω
Esperantosenheredigi
Galegoenxerdar
Italianodiseredare
日本語勘当
Nederlandsonterven
Polskiwydziedziczać
Portuguêsdeserdar
Русскийлиши́ть насле́дства
Slovenčinavydediť
Przykłady
“Mimochodem wspomnę, że nie było tygodnia, w ciągu którego bracia Minclowie nie pokłóciliby się i nie pogodzili przynajmniej ze dwa razy. (…) Nawet zgon Franca, który w roku 1856 zmarł na karbunkuł, nie obszedł się bez awantury. W ciągu trzech ostatnich dni obaj bracia po dwa razy wyklęli się i wydziedziczyli w sposób bardzo uroczysty. Mimo to Franc cały majątek zapisał Janowi, a Jan przez kilka tygodni chorował z żalu po bracie i — połowę odziedziczonej fortuny (około dwudziestu tysięcy złotych) przekazał jakimś trzem sierotkom, którymi nadto opiekował się do końca życia.”
Poziom CEFR
C1
Zaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR C1 — poziom zaawansowany.
To słowo należy do słownictwa CEFR C1 — poziom zaawansowany.
Zobacz także
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free