interferon

Definicje

1. rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych
2. lek na bazie interferonu (1.1)

Odpowiedniki

14 more languages

Češtinainterferon

DeutschInterferonInterferone

Suomiinterferoni

Magyarinterferon

Italianointerferone

日本語インターフェロン

Қазақ тіліинтерферон

Nederlandsinterferon

Portuguêsinterferãointerferon

Românăinterferon

Русскийинтерферон

Svenskainterferon

Türkçeinterferon

中文干擾素

Przykłady

“interferon alfa”

interferon-alpha

“Działanie immunosupresyjne glikokortykosteroidów wiąże się m.in. z hamowaniem uwalniania interleukin IL-1, IL-2, IL-3, IL-4, IL-6, czynnika nekrozy nowotworu (TNF-a), interferonu g.”

The immunosuppressive effect of glucocorticosteroids is associated with, among others, the inhibition of the release of interleukins IL-1, IL-2, IL-3, IL-4, IL-6, tumor necrosis factor (TNF-a), and interferon g.

“Do walki wkraczają przeciwciała, limfocyty, i interferony, mające zdolność hamowania replikacji (namnażania) wirusów.”

Antibodies, lymphocytes, and interferons, which have the ability to inhibit the replication (multiplication) of viruses, enter the fray.

“Stymulowane interferonem makrofagi nie tylko skuteczniej fagocytują mikroorganizmy, ale przede wszystkim stają się cytotoksyczne wobec, na przykład, komórek nowotworowych.”

Interferon-stimulated macrophages not only phagocytose microorganisms more effectively, but most importantly become cytotoxic against, for example, cancer cells.

“Stymulowane interferonem makrofagi nie tylko skuteczniej fagocytują mikroorganizmy, ale przede wszystkim stają się cytotoksyczne wobec, na przykład, komórek nowotworowych”

Poziom CEFR