Conjugation of zwieńczyć
ˈzvjɛɲ.t͡ʂɘt͡ɕto top off, to crown, to complete (be the most important or final stage of some event) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zwieńczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwieńczyłem |
| ty | zwieńczyłeś |
| on / ona / ono | zwieńczył |
| my | zwieńczyliśmy |
| wy | zwieńczyliście |
| oni / one | zwieńczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwieńczyłam |
| ty | zwieńczyłaś |
| on / ona / ono | zwieńczyła |
| my | zwieńczyłyśmy |
| wy | zwieńczyłyście |
| oni / one | zwieńczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwieńczyło |
Czas przyszły
| ja | zwieńczę |
| ty | zwieńczysz |
| on / ona / ono | zwieńczy |
| my | zwieńczymy |
| wy | zwieńczycie |
| oni / one | zwieńczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zwieńcz |
| my | zwieńczmy |
| wy | zwieńczcie |