Conjugation of zwierzać
/ˈzvjɛ.ʐat͡ɕ/to confess, to confide, to confide in, to pour one's heart out (to take someone into one's confidence; to speak in secret with; to say something in confidence) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zwierzać |
Czas teraźniejszy
| ja | zwierzam |
| ty | zwierzasz |
| on / ona / ono | zwierza |
| my | zwierzamy |
| wy | zwierzacie |
| oni / one | zwierzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwierzałem |
| ty | zwierzałeś |
| on / ona / ono | zwierzał |
| my | zwierzaliśmy |
| wy | zwierzaliście |
| oni / one | zwierzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwierzałam |
| ty | zwierzałaś |
| on / ona / ono | zwierzała |
| my | zwierzałyśmy |
| wy | zwierzałyście |
| oni / one | zwierzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwierzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zwierzał |
| ty | będziesz zwierzał |
| on / ona / ono | będzie zwierzał |
| my | będziemy zwierzali |
| wy | będziecie zwierzali |
| oni / one | będą zwierzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zwierzała |
| ty | będziesz zwierzała |
| on / ona / ono | będzie zwierzała |
| my | będziemy zwierzały |
| wy | będziecie zwierzały |
| oni / one | będą zwierzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zwierzało |
Tryb rozkazujący
| ty | zwierzaj |
| my | zwierzajmy |
| wy | zwierzajcie |