Conjugation of zobojętnić
zɔ.bɔˈjɛnt.ɲit͡ɕto become indifferent, to become apathetic Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zobojętnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zobojętniłem |
| ty | zobojętniłeś |
| on / ona / ono | zobojętnił |
| my | zobojętniliśmy |
| wy | zobojętniliście |
| oni / one | zobojętnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zobojętniłam |
| ty | zobojętniłaś |
| on / ona / ono | zobojętniła |
| my | zobojętniłyśmy |
| wy | zobojętniłyście |
| oni / one | zobojętniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zobojętniło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie zobojętnił |
| oni / one | będą zobojętnili |
Tryb rozkazujący
| ty | zobojętń |
| my | zobojętńmy |
| wy | zobojętńcie |