Conjugation of zobojętnieć
zɔ.bɔˈjɛnt.ɲɛt͡ɕto become indifferent, to become apathetic [with na (+ accusative) ‘toward something’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zobojętnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zobojętniałem |
| ty | zobojętniałeś |
| on / ona / ono | zobojętniał |
| my | zobojętnieliśmy |
| wy | zobojętnieliście |
| oni / one | zobojętnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zobojętniałam |
| ty | zobojętniałaś |
| on / ona / ono | zobojętniała |
| my | zobojętniałyśmy |
| wy | zobojętniałyście |
| oni / one | zobojętniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zobojętniało |
Czas przyszły
| ja | zobojętnieję |
| ty | zobojętniejesz |
| on / ona / ono | zobojętnieje |
| my | zobojętniejemy |
| wy | zobojętniejecie |
| oni / one | zobojętnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zobojętniej |
| my | zobojętniejmy |
| wy | zobojętniejcie |