Conjugation of zniecierpliwić
zɲɛ.t͡ɕɛrˈpli.vit͡ɕto get impatient, to lose patience Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zniecierpliwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zniecierpliwiłem |
| ty | zniecierpliwiłeś |
| on / ona / ono | zniecierpliwił |
| my | zniecierpliwiliśmy |
| wy | zniecierpliwiliście |
| oni / one | zniecierpliwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zniecierpliwiłam |
| ty | zniecierpliwiłaś |
| on / ona / ono | zniecierpliwiła |
| my | zniecierpliwiłyśmy |
| wy | zniecierpliwiłyście |
| oni / one | zniecierpliwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zniecierpliwiło |
Czas przyszły
| ja | zniecierpliwię |
| ty | zniecierpliwisz |
| on / ona / ono | zniecierpliwi |
| my | zniecierpliwimy |
| wy | zniecierpliwicie |
| oni / one | zniecierpliwią |
Tryb rozkazujący
| ty | zniecierpliw |
| my | zniecierpliwmy |
| wy | zniecierpliwcie |