Conjugation of zniekształcić
zɲɛkˈʂtaw.t͡ɕit͡ɕprzedstawić niezgodnie z realiami, w sposób wypaczony Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zniekształcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zniekształciłem |
| ty | zniekształciłeś |
| on / ona / ono | zniekształcił |
| my | zniekształciliśmy |
| wy | zniekształciliście |
| oni / one | zniekształcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zniekształciłam |
| ty | zniekształciłaś |
| on / ona / ono | zniekształciła |
| my | zniekształciłyśmy |
| wy | zniekształciłyście |
| oni / one | zniekształciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zniekształciło |
Czas przyszły
| ja | zniekształcę |
| ty | zniekształcisz |
| on / ona / ono | zniekształci |
| my | zniekształcimy |
| wy | zniekształcicie |
| oni / one | zniekształcą |
Tryb rozkazujący
| ty | zniekształć |
| my | zniekształćmy |
| wy | zniekształćcie |