HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← znarowić — definition

Conjugation of znarowić

Regular CEFR B2
znaˈrɔ.vit͡ɕ

to become audacious Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
znarowić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja znarowiłem
ty znarowiłeś
on / ona / ono znarowił
my znarowiliśmy
wy znarowiliście
oni / one znarowili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja znarowiłam
ty znarowiłaś
on / ona / ono znarowiła
my znarowiłyśmy
wy znarowiłyście
oni / one znarowiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono znarowiło
Czas przyszły
ja znarowię
ty znarowisz
on / ona / ono znarowi
my znarowimy
wy znarowicie
oni / one znarowią
Tryb rozkazujący
ty znarów
my znarówmy
wy znarówcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary