HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← znarowić — definición

Conjugation of znarowić

Regular CEFR B2
/znaˈrɔ.vit͡ɕ/

to become audacious Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
znarowić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja znarowiłem
ty znarowiłeś
on / ona / ono znarowił
my znarowiliśmy
wy znarowiliście
oni / one znarowili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja znarowiłam
ty znarowiłaś
on / ona / ono znarowiła
my znarowiłyśmy
wy znarowiłyście
oni / one znarowiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono znarowiło
Czas przyszły
ja znarowię
ty znarowisz
on / ona / ono znarowi
my znarowimy
wy znarowicie
oni / one znarowią
Tryb rozkazujący
ty znarów
my znarówmy
wy znarówcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary