Conjugation of znaturalizować
zna.tu.ra.liˈzɔ.vat͡ɕto naturalize (to grant citizenship to someone not born a citizen) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | znaturalizować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | znaturalizowałem |
| ty | znaturalizowałeś |
| on / ona / ono | znaturalizował |
| my | znaturalizowaliśmy |
| wy | znaturalizowaliście |
| oni / one | znaturalizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | znaturalizowałam |
| ty | znaturalizowałaś |
| on / ona / ono | znaturalizowała |
| my | znaturalizowałyśmy |
| wy | znaturalizowałyście |
| oni / one | znaturalizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | znaturalizowało |
Czas przyszły
| ja | znaturalizuję |
| ty | znaturalizujesz |
| on / ona / ono | znaturalizuje |
| my | znaturalizujemy |
| wy | znaturalizujecie |
| oni / one | znaturalizują |
Tryb rozkazujący
| ty | znaturalizuj |
| my | znaturalizujmy |
| wy | znaturalizujcie |