Conjugation of znamionować
zna.mjɔˈnɔ.vat͡ɕwskazywać na istnienie czegoś swoją obecnością Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | znamionować |
Czas teraźniejszy
| ja | znamionuję |
| ty | znamionujesz |
| on / ona / ono | znamionuje |
| my | znamionujemy |
| wy | znamionujecie |
| oni / one | znamionują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | znamionowałem |
| ty | znamionowałeś |
| on / ona / ono | znamionował |
| my | znamionowaliśmy |
| wy | znamionowaliście |
| oni / one | znamionowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | znamionowałam |
| ty | znamionowałaś |
| on / ona / ono | znamionowała |
| my | znamionowałyśmy |
| wy | znamionowałyście |
| oni / one | znamionowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | znamionowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę znamionował |
| ty | będziesz znamionował |
| on / ona / ono | będzie znamionował |
| my | będziemy znamionowali |
| wy | będziecie znamionowali |
| oni / one | będą znamionowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę znamionowała |
| ty | będziesz znamionowała |
| on / ona / ono | będzie znamionowała |
| my | będziemy znamionowały |
| wy | będziecie znamionowały |
| oni / one | będą znamionowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie znamionowało |
Tryb rozkazujący
| ty | znamionuj |
| my | znamionujmy |
| wy | znamionujcie |