Conjugation of zmaterializować
/zma.tɛ.rja.liˈzɔ.vat͡ɕ/to materialize (to take physical form or to appear seemingly from nowhere) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zmaterializować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zmaterializowałem |
| ty | zmaterializowałeś |
| on / ona / ono | zmaterializował |
| my | zmaterializowaliśmy |
| wy | zmaterializowaliście |
| oni / one | zmaterializowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zmaterializowałam |
| ty | zmaterializowałaś |
| on / ona / ono | zmaterializowała |
| my | zmaterializowałyśmy |
| wy | zmaterializowałyście |
| oni / one | zmaterializowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zmaterializowało |
Czas przyszły
| ja | zmaterializuję |
| ty | zmaterializujesz |
| on / ona / ono | zmaterializuje |
| my | zmaterializujemy |
| wy | zmaterializujecie |
| oni / one | zmaterializują |
Tryb rozkazujący
| ty | zmaterializuj |
| my | zmaterializujmy |
| wy | zmaterializujcie |