Conjugation of zmatowieć
zmaˈtɔ.vjɛt͡ɕto become matte, to tarnish (to lose lustre) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zmatowieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zmatowiałem |
| ty | zmatowiałeś |
| on / ona / ono | zmatowiał |
| my | zmatowieliśmy |
| wy | zmatowieliście |
| oni / one | zmatowieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zmatowiałam |
| ty | zmatowiałaś |
| on / ona / ono | zmatowiała |
| my | zmatowiałyśmy |
| wy | zmatowiałyście |
| oni / one | zmatowiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zmatowiało |
Czas przyszły
| ja | zmatowieję |
| ty | zmatowiejesz |
| on / ona / ono | zmatowieje |
| my | zmatowiejemy |
| wy | zmatowiejecie |
| oni / one | zmatowieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zmatowiej |
| my | zmatowiejmy |
| wy | zmatowiejcie |