Conjugation of zemścić
ˈzɛ.mɕt͡ɕit͡ɕto get one's own back, to avenge oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zemścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zemściłem |
| ty | zemściłeś |
| on / ona / ono | zemścił |
| my | zemściliśmy |
| wy | zemściliście |
| oni / one | zemścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zemściłam |
| ty | zemściłaś |
| on / ona / ono | zemściła |
| my | zemściłyśmy |
| wy | zemściłyście |
| oni / one | zemściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zemściło |
Czas przyszły
| ja | zemszczę |
| ty | zemścisz |
| on / ona / ono | zemści |
| my | zemścimy |
| wy | zemścicie |
| oni / one | zemszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zemścij |
| my | zemścijmy |
| wy | zemścijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.