Conjugation of żenować
/ʐɛˈnɔ.vat͡ɕ/sprawiać, że ktoś czuje się zakłopotany Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | żenować |
Czas teraźniejszy
| ja | żenuję |
| ty | żenujesz |
| on / ona / ono | żenuje |
| my | żenujemy |
| wy | żenujecie |
| oni / one | żenują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | żenowałem |
| ty | żenowałeś |
| on / ona / ono | żenował |
| my | żenowaliśmy |
| wy | żenowaliście |
| oni / one | żenowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | żenowałam |
| ty | żenowałaś |
| on / ona / ono | żenowała |
| my | żenowałyśmy |
| wy | żenowałyście |
| oni / one | żenowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | żenowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę żenował |
| ty | będziesz żenował |
| on / ona / ono | będzie żenował |
| my | będziemy żenowali |
| wy | będziecie żenowali |
| oni / one | będą żenowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę żenowała |
| ty | będziesz żenowała |
| on / ona / ono | będzie żenowała |
| my | będziemy żenowały |
| wy | będziecie żenowały |
| oni / one | będą żenowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie żenowało |
Tryb rozkazujący
| ty | żenuj |
| my | żenujmy |
| wy | żenujcie |