Conjugation of zdziadzieć
ˈzd͡ʑa.d͡ʑɛt͡ɕto become decrepit and senile; to become older Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdziadzieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdziadziałem |
| ty | zdziadziałeś |
| on / ona / ono | zdziadział |
| my | zdziadzieliśmy |
| wy | zdziadzieliście |
| oni / one | zdziadzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdziadziałam |
| ty | zdziadziałaś |
| on / ona / ono | zdziadziała |
| my | zdziadziałyśmy |
| wy | zdziadziałyście |
| oni / one | zdziadziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdziadziało |
Czas przyszły
| ja | zdziadzieję |
| ty | zdziadziejesz |
| on / ona / ono | zdziadzieje |
| my | zdziadziejemy |
| wy | zdziadziejecie |
| oni / one | zdziadzieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zdziadziej |
| my | zdziadziejmy |
| wy | zdziadziejcie |