HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← zdziczeć — definition

Conjugation of zdziczeć

Regular CEFR B2
ˈzd͡ʑi.t͡ʂɛt͡ɕ

stać się dzikim Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
zdziczeć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja zdziczałem
ty zdziczałeś
on / ona / ono zdziczał
my zdziczeliśmy
wy zdziczeliście
oni / one zdziczeli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja zdziczałam
ty zdziczałaś
on / ona / ono zdziczała
my zdziczałyśmy
wy zdziczałyście
oni / one zdziczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono zdziczało
Czas przyszły
ja zdziczeję
ty zdziczejesz
on / ona / ono zdziczeje
my zdziczejemy
wy zdziczejecie
oni / one zdziczeją
Tryb rozkazujący
ty zdziczej
my zdziczejmy
wy zdziczejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary