Conjugation of zdurnieć
/ˈzdur.ɲɛt͡ɕ/to lose one's bearings (to lose sight of or become unable to determine one's orientation, position, or abilities relative to one's surroundings or situation) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdurnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdurniałem |
| ty | zdurniałeś |
| on / ona / ono | zdurniał |
| my | zdurnieliśmy |
| wy | zdurnieliście |
| oni / one | zdurnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdurniałam |
| ty | zdurniałaś |
| on / ona / ono | zdurniała |
| my | zdurniałyśmy |
| wy | zdurniałyście |
| oni / one | zdurniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdurniało |
Czas przyszły
| ja | zdurnieję |
| ty | zdurniejesz |
| on / ona / ono | zdurnieje |
| my | zdurniejemy |
| wy | zdurniejecie |
| oni / one | zdurnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zdurniej |
| my | zdurniejmy |
| wy | zdurniejcie |