Conjugation of zdusić
ˈzdu.ɕit͡ɕto suppress, to quell, to stifle (e.g. an uprising) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdusiłem |
| ty | zdusiłeś |
| on / ona / ono | zdusił |
| my | zdusiliśmy |
| wy | zdusiliście |
| oni / one | zdusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdusiłam |
| ty | zdusiłaś |
| on / ona / ono | zdusiła |
| my | zdusiłyśmy |
| wy | zdusiłyście |
| oni / one | zdusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdusiło |
Czas przyszły
| ja | zduszę |
| ty | zdusisz |
| on / ona / ono | zdusi |
| my | zdusimy |
| wy | zdusicie |
| oni / one | zduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | zduś |
| my | zduśmy |
| wy | zduście |