Conjugation of zdążyć
ˈzdɔw̃.ʐɘt͡ɕskończyć jakąś pracę, zadanie w określonym czasie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdążyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdążyłem |
| ty | zdążyłeś |
| on / ona / ono | zdążył |
| my | zdążyliśmy |
| wy | zdążyliście |
| oni / one | zdążyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdążyłam |
| ty | zdążyłaś |
| on / ona / ono | zdążyła |
| my | zdążyłyśmy |
| wy | zdążyłyście |
| oni / one | zdążyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdążyło |
Czas przyszły
| ja | zdążę |
| ty | zdążysz |
| on / ona / ono | zdąży |
| my | zdążymy |
| wy | zdążycie |
| oni / one | zdążą |
Tryb rozkazujący
| ty | zdąż |
| my | zdążmy |
| wy | zdążcie |