Conjugation of zdefekować
zdɛ.fɛˈkɔ.vat͡ɕto defecate (to expel feces from one's bowels) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdefekować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdefekowałem |
| ty | zdefekowałeś |
| on / ona / ono | zdefekował |
| my | zdefekowaliśmy |
| wy | zdefekowaliście |
| oni / one | zdefekowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdefekowałam |
| ty | zdefekowałaś |
| on / ona / ono | zdefekowała |
| my | zdefekowałyśmy |
| wy | zdefekowałyście |
| oni / one | zdefekowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdefekowało |
Czas przyszły
| ja | zdefekuję |
| ty | zdefekujesz |
| on / ona / ono | zdefekuje |
| my | zdefekujemy |
| wy | zdefekujecie |
| oni / one | zdefekują |
Tryb rozkazujący
| ty | zdefekuj |
| my | zdefekujmy |
| wy | zdefekujcie |