Conjugation of zbruździć
ˈzbruʑ.d͡ʑit͡ɕto bother, to hinder (to make a task difficult) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbruździć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbruździłem |
| ty | zbruździłeś |
| on / ona / ono | zbruździł |
| my | zbruździliśmy |
| wy | zbruździliście |
| oni / one | zbruździli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbruździłam |
| ty | zbruździłaś |
| on / ona / ono | zbruździła |
| my | zbruździłyśmy |
| wy | zbruździłyście |
| oni / one | zbruździły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbruździło |
Czas przyszły
| ja | zbrużdżę |
| ty | zbruździsz |
| on / ona / ono | zbruździ |
| my | zbruździmy |
| wy | zbruździcie |
| oni / one | zbrużdżą |
Tryb rozkazujący
| ty | zbruźdź |
| my | zbruźdźmy |
| wy | zbruźdźcie |