Conjugation of zbudzić
ˈzbu.d͡ʑit͡ɕponownie dać o sobie znać; stać się na nowo Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbudziłem |
| ty | zbudziłeś |
| on / ona / ono | zbudził |
| my | zbudziliśmy |
| wy | zbudziliście |
| oni / one | zbudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbudziłam |
| ty | zbudziłaś |
| on / ona / ono | zbudziła |
| my | zbudziłyśmy |
| wy | zbudziłyście |
| oni / one | zbudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbudziło |
Czas przyszły
| ja | zbudzę |
| ty | zbudzisz |
| on / ona / ono | zbudzi |
| my | zbudzimy |
| wy | zbudzicie |
| oni / one | zbudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zbudź |
| my | zbudźmy |
| wy | zbudźcie |