Conjugation of zaznajomić
za.znaˈjɔ.mit͡ɕskłonić do zawarcia znajomości z kimś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaznajomić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaznajomiłem |
| ty | zaznajomiłeś |
| on / ona / ono | zaznajomił |
| my | zaznajomiliśmy |
| wy | zaznajomiliście |
| oni / one | zaznajomili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaznajomiłam |
| ty | zaznajomiłaś |
| on / ona / ono | zaznajomiła |
| my | zaznajomiłyśmy |
| wy | zaznajomiłyście |
| oni / one | zaznajomiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaznajomiło |
Czas przyszły
| ja | zaznajomię |
| ty | zaznajomisz |
| on / ona / ono | zaznajomi |
| my | zaznajomimy |
| wy | zaznajomicie |
| oni / one | zaznajomią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaznajom |
| my | zaznajommy |
| wy | zaznajomcie |