Conjugation of zażyć
ˈza.ʐɘt͡ɕwprowadzić do organizmu lek, narkotyk, truciznę itp. Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zażyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zażyłem |
| ty | zażyłeś |
| on / ona / ono | zażył |
| my | zażyliśmy |
| wy | zażyliście |
| oni / one | zażyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zażyłam |
| ty | zażyłaś |
| on / ona / ono | zażyła |
| my | zażyłyśmy |
| wy | zażyłyście |
| oni / one | zażyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zażyło |
Czas przyszły
| ja | zażyję |
| ty | zażyjesz |
| on / ona / ono | zażyje |
| my | zażyjemy |
| wy | zażyjecie |
| oni / one | zażyją |
Tryb rozkazujący
| ty | zażyj |
| my | zażyjmy |
| wy | zażyjcie |