Conjugation of zaziębić
zaˈʑɛm.bit͡ɕto catch a cold, to catch one's death Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaziębić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaziębiłem |
| ty | zaziębiłeś |
| on / ona / ono | zaziębił |
| my | zaziębiliśmy |
| wy | zaziębiliście |
| oni / one | zaziębili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaziębiłam |
| ty | zaziębiłaś |
| on / ona / ono | zaziębiła |
| my | zaziębiłyśmy |
| wy | zaziębiłyście |
| oni / one | zaziębiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaziębiło |
Czas przyszły
| ja | zaziębię |
| ty | zaziębisz |
| on / ona / ono | zaziębi |
| my | zaziębimy |
| wy | zaziębicie |
| oni / one | zaziębią |
Tryb rozkazujący
| ty | zazięb |
| my | zaziębmy |
| wy | zaziębcie |