Conjugation of zawiadomić
za.vjaˈdɔ.mit͡ɕprzekazać komuś wiadomość lub informację o czymś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawiadomić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawiadomiłem |
| ty | zawiadomiłeś |
| on / ona / ono | zawiadomił |
| my | zawiadomiliśmy |
| wy | zawiadomiliście |
| oni / one | zawiadomili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawiadomiłam |
| ty | zawiadomiłaś |
| on / ona / ono | zawiadomiła |
| my | zawiadomiłyśmy |
| wy | zawiadomiłyście |
| oni / one | zawiadomiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawiadomiło |
Czas przyszły
| ja | zawiadomię |
| ty | zawiadomisz |
| on / ona / ono | zawiadomi |
| my | zawiadomimy |
| wy | zawiadomicie |
| oni / one | zawiadomią |
Tryb rozkazujący
| ty | zawiadom |
| my | zawiadommy |
| wy | zawiadomcie |