Conjugation of zawiązać
zaˈvjɔw̃.zat͡ɕzłączyć końce nici, sznura, tasiemki itp., wiążąc je Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawiązać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawiązałem |
| ty | zawiązałeś |
| on / ona / ono | zawiązał |
| my | zawiązaliśmy |
| wy | zawiązaliście |
| oni / one | zawiązali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawiązałam |
| ty | zawiązałaś |
| on / ona / ono | zawiązała |
| my | zawiązałyśmy |
| wy | zawiązałyście |
| oni / one | zawiązały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawiązało |
Czas przyszły
| ja | zawiążę |
| ty | zawiążesz |
| on / ona / ono | zawiąże |
| my | zawiążemy |
| wy | zawiążecie |
| oni / one | zawiążą |
Tryb rozkazujący
| ty | zawiąż |
| my | zawiążmy |
| wy | zawiążcie |