Conjugation of zawetować
za.vɛˈtɔ.vat͡ɕzgłosić weto, formalny sprzeciw zawieszający lub uniemożliwiający wejście w życie aktu prawnego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawetować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawetowałem |
| ty | zawetowałeś |
| on / ona / ono | zawetował |
| my | zawetowaliśmy |
| wy | zawetowaliście |
| oni / one | zawetowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawetowałam |
| ty | zawetowałaś |
| on / ona / ono | zawetowała |
| my | zawetowałyśmy |
| wy | zawetowałyście |
| oni / one | zawetowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawetowało |
Czas przyszły
| ja | zawetuję |
| ty | zawetujesz |
| on / ona / ono | zawetuje |
| my | zawetujemy |
| wy | zawetujecie |
| oni / one | zawetują |
Tryb rozkazujący
| ty | zawetuj |
| my | zawetujmy |
| wy | zawetujcie |