Conjugation of zatykać
/zaˈtɘ.kat͡ɕ/umieszczać coś w jakimś miejscu (np. na słupie, na dachu) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zatykać |
Czas teraźniejszy
| ja | zatykam |
| ty | zatykasz |
| on / ona / ono | zatyka |
| my | zatykamy |
| wy | zatykacie |
| oni / one | zatykają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zatykałem |
| ty | zatykałeś |
| on / ona / ono | zatykał |
| my | zatykaliśmy |
| wy | zatykaliście |
| oni / one | zatykali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zatykałam |
| ty | zatykałaś |
| on / ona / ono | zatykała |
| my | zatykałyśmy |
| wy | zatykałyście |
| oni / one | zatykały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zatykało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zatykał |
| ty | będziesz zatykał |
| on / ona / ono | będzie zatykał |
| my | będziemy zatykali |
| wy | będziecie zatykali |
| oni / one | będą zatykali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zatykała |
| ty | będziesz zatykała |
| on / ona / ono | będzie zatykała |
| my | będziemy zatykały |
| wy | będziecie zatykały |
| oni / one | będą zatykały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zatykało |
Tryb rozkazujący
| ty | zatykaj |
| my | zatykajmy |
| wy | zatykajcie |